chain

De kunstwens van Luuk (7 jaar)
AZM Maastricht, 31-05-2011
Annelies is met Luuk en zijn ouders (thuis) gaan praten wat hij graag zou willen maken. Hij had het al besproken met zijn ouders en wilde graag een beeld van een paard maken (hij had voor zijn ziekte op paardrijles gezeten). Luuk knutselt, schildert en tekent heel graag. We wilden zo snel mogelijk met zijn kunstwens beginnen, omdat hij gewoon thuis was. Omdat Annelies thuis ponnies heeft en Luuk het heel leuk zou vinden om die te zien en te voelen werd er afgesproken dat we bij haar thuis zouden werken. In haar atelier als het regende en bij goed weer buiten. Het paard zou van mergel gemaakt worden.

Kunstwens van Luuk


Helaas regende het dinsdagmorgen 31 mei, maar dat mocht de pret niet drukken. Luuk had zich er erg op verheugd en we gingen als eerste naar de wei waar de ponnies stonden (uiteraard met grote parapluus). Daar kon hij ze wat voeren en aaien. Vond hij heel leuk.
Na deze kennismaking, op naar het atelier. Hij kon kiezen uit een mergelblok of een plaat mergel om er in relief in te werken. Hij wist meteen wat hij wilde, de plaat mergel. Hij wilde een ruiter maken en na wat uitleg over het gereedschap hoe hij dat hij kon gebruiken ging hij meteen aan de slag. Hij tekende heel snel en vaardig een ruiter op de mergelplaat en begon meteen de contouren weg te krassen. Het was een genot om te zien hoe hij aan het werk was. Hij aarzelde geen moment, we hoefden hem bijna niet aan te sturen. Heel af en toe een aanwijzing. We zaten erbij en keken ernaar. Hij was heel geconcentreerd bezig. Geweldig. Daarna wilde hij er ook nog een paard bij hebben. Ook dat werd (naar een voorbeeld) zonder aarzelen op de mergel getekend en bewerkt en ook nog ingekleurd met krijtjes, die hij in het atelier zag liggen. Steeds veegde hij de vrijgekomen mergel met een borstel weg, de tafel of de vloer op. Annelies had de mergel eerst goed nat gemaakt, zodat het niet zo zou stoffen en dat ging geweldig goed.
Je zag dat hij vaker had geknutseld, het ging hem zo gemakkelijk af. Geen aarzeling te bespeuren. Hij wilde het ook netjes hebben en daar zorgde hij voor. Op een gegeven moment zei hij: "nu is het klaar" en hij hield er mee op. Ook daar was hij heel stellig in.
De moeder vond het ook heel leuk en vond het fijn dat dit mogelijk was, deze kunstwens. Doordat we dit niet in het ziekenhuis hoefden te doen maar bij Annelies in het atelier, was het voor hem een uitje, even weg van zijn ziekte. Het gaf het geheel een extra dimensie die iedereen heel prettig vond.
Na afloop samen nog gezellig koffie en thee gedronken en Luuk ging met zijn kunstwerk onder de arm naar huis. Hij zou het kunstwerk thuis wel laten drogen, want hij wilde het meteen meenemen en aan papa laten zien. Hij wilde het in de huiskamer zetten.
Het was een fantastische morgen met een heel geslaagd kunstwerk.

Kunstwens van Luuk


Resie

Voor meer informatie over de Stichting Kunstwens, zie de website www.kunstwens.nl.
Copyright © 2006 - 2017 Limburgse Kunstkring / Theo Solberg.
Alle rechten voorbehouden.